Werkloos zijn. Blijf leven!

Werkloos zijn. Even geen baan hebben. Er hangt echt een smet op dat woord. Mensen vermijden het liever. Ze zeggen dat ze ‘in between jobs’ zitten. Noem het hoe je het noemen wilt, waar je jezelf comfortabel bij voelt. Mijn boodschap is: besteed de tijd waarin je niet werkt aan jezelf. En: Leef!

Ik ben welgeteld zes weken écht werkloos geweest. Zes weken! Dus ik heb het amper meegemaakt. Toch is het er:

  • De onzekerheid dat het hele solliciteren met zich meebrengt. Dat je je afvraagt: is het geland tijdens het gesprek… hoe ontzettend ik mijzelf dit werk zie doen?
  • De verantwoordelijkheid voor het op tafel zetten van gezonde maaltijden voor de kinderen. (of het betalen van de huur/ hypotheek)
  • De verveling. Want wat ga je die hele dagen doen? Naast werk zoeken (of klanten). Die ene schat van een baan; iets wat echt bij je past.
  • Schaamte. Werkloos zijn is in de ogen van heel veel mensen nog steeds een doodzonde. En in ELK gesprek met mensen lijkt werk terug te komen. Want mensen identificeren zich vaak met hun werk.

Inmiddels heb ik helemaal mijn draai gevonden. Ik ga aan de slag bij Eneco die een prachtige missie heeft en kan daarnaast met ‘Een dijk van een baan’ het job coaching blijven doen. Als ik terugkijk, moet ik bekennen dat ik project ‘Werkloos zijn’ beter had kunnen doen.

Het solliciteren en de mooie gesprekken met diverse grote organisaties: dat was gaaf. Daar ging ik met veel plezier naartoe en ik kwam steeds borrelend van energie weer terug. En als de kinderen thuis zijn, dan is er altijd wel wat te doen! Daarnaast had ik de eerste weken mooie dingen ingepland. Brainstorm uurtjes met vriendinnen over het leven, werk, eigen onderneming hebben. Diverse gesprekken over het verder uitbouwen van ‘Een dijk van een baan’. Maar na een paar weken, vond ik het moeilijk om steeds nieuwe activiteiten te blijven bedenken.

Ik durf te zeggen dat het huishouden afgelopen weken gesmeerd liep (alles brandschoon). De hele zolder uitgemest en altijd heerlijk eten op tafel. Maar ja; in hoeverre haal je daar dag in dag uit voldoening uit? Ik dus niet…

Tip van Lau: zie de tijd tussen je oude baan en je nieuwe baan als een baan.  Het is namelijk hard werken om werkloos te zijn. Jezelf scherp houden, nieuwe energie vinden om je opnieuw in te lezen over een organisatie en daarnaast ook nog gewoon te blijven leven. Sporten, gezond eten en bijhouden wat er in de rest van de wereld gebeurt. Als je die tussenperiode als werk ziet, dan blijf je ook gewoon leven! Snap je?

Uiteindelijk zag ik het in: de extra tijd tussen de banen in, heb ik in kunnen zetten met zaken die ik erg belangrijk vind, maar normaal weinig tijd voor kan vrijmaken. Een goed gesprek met een overspannen vriend, extra bezoeken aan mijn opa en oma en afspreken met oud bekenden waar ik altijd nog eens mee wilde gaan zitten. Hoe goed bedoeld een voornemen om af te spreken ook is, het doen is gewoon leuker.

Als je alsnog geen idee hebt wat er dan op jouw lijstje staat, misschien helpt het dan om je de volgende dingen af te vragen. ‘Tegen wie heb ik te vaak gezegd dat ik het druk heb en hebben we daardoor niet afgesproken?’ en ‘Hoe kan ik in mijn directe omgeving iemand helpen, waar ik normaal geen tijd voor heb?’ Dan weet ik zeker dat jij straks beter terugkijkt op je periode werkloos zijn.

Te gek dat je meepraat. Laat hieronder je reactie achter

avatar